خدمات کلینیک

اسکلروتراپی

اسکلروتراپی نوعی از درمان است که پزشک متخصص با ارزیابی ناحیه ی مداخله جهت درمان دارو را به رگهای خونی یا رگهای لنفاوی تزریق می کند و باعث باز شدن آنها می شود.

این ماده معمولاً برای درمان واریس یا به اصطلاح رگهای عنکبوتی نامیده می شوند، استفاده میشود.

اسکلروتراپی یک روش غیر جراحی است و فقط به تزریق نیاز دارد.

همچنین می توان از آن برای درمان اختلالات رگهای خونی و لنفاوی که باعث شکل گیری نادرست این عروق می شوند استفاده کرد.

اسکلروتراپی از محلول تحریک کننده ای به نام اسکلروزانت(sclerosant) استفاده می کند که مستقیماً در رگ یا رگ لنفاوی تزریق می شود.

محلول باعث تحریک رگ می شود و باعث تورم آن می شود.

این تورم جریان خون یا مایعات لنفاوی را کاهش می دهد و رگ ها کوچک  می شوند.

اشکال مختلف اسکلروتراپی از قرن 19 وجود دارد، اما تکنیک های درمانی در دهه های اخیر بهبود یافته اند.

اسکلروتراپی به معنی تزریق ماده دارویی درون رگ های واریسی و عنکبوتی ساق و ران است که نهایتا به بسته شدن رگها و درمان آنها منجر می شود.

پس از گذشت مدت زمانی واکنش بدن باعث از بین رفتن و نهایتا محو شدن رگ واریسی می‌شود.

مراحل درمانی اسکلروتراپی به چه صورت است؟

بسته به اندازه و تعداد رگ های واریسی، بیمار ممکن است ۲ تا ۳ جلسه درمانی نیاز داشته باشد.

در افرادی که رگ های زیادی دارند ممکن است تعداد جلسات درمانی بیش از این باشد.

رگ های سطحی و قابل درمان، معاینه و مشخص می شوند.

گاهی بیحسی موضعی استفاده می‌شود ولی برای اکثر بیماران درد ناشی از تزریق قابل تحمل است و نیازی به بیحسی نمی باشد.

سپس ماده اسکلروزانت با سوزن های بسیار ظریف و به مقدار کم در هر یک از رگھا تزریق می‌شود.

موقع تزریق احساس کمی سوزش طبیعی است.

پس از تزریق، سریعا بانداژ رگ انجام می‌شود که باعث می‌شود کبودی و سایر عوارض به حداقل برسد.

پس از اتمام کار، بیمار باید جوراب کشدار (شبیه شلوار استرچ) بپوشد.

هر جلسه اسکلروتراپی بین ۶۰- ۳۰ دقیق طول می کشد.

معمولا چند جلسه درمانی لازم است.

معمولا ۱۰ – ۱۴ روز بعد از هر جلسه درمانی ویزیت لازم است.

فواصل جلسات درمانی نیز بین ۶-۴ هفته است.

در هر جلسه اسکلروتراپی بین ۸۰-۵۰ درصد از رگ های درمان شده از بین می رود.

سایر رگها باید در جلسات بعدی درمان شود.

در کل کمتر از ۱۰ درصد افراد به جلسات معمول درمان جواب نمی دهند که لازم است غلظت های بیشتر و جلسات بیشتر برای آنها انجام شود.

به طور معمول رگ های عنکبوتی بین ۶-۳ هفته پس از جلسه درمان محو می شوند.

برای رگ های بزرگتر ممکن است پاسخ درمانی بین ۴-۳ ماه طول بکشد. وقتی رگی به درمان جواب بدهد، هرگز برگشت ندارد.

اسکلروتراپی در چه شرایطی استفاده می شود ؟

اسکلروتراپی اغلب برای درمان واریس استفاده می شود.

رگهای واریسی همچنین به عنوان نارسایی مزمن وریدی شناخته می شوند.

رگهای واریسی در صورت تورم و بزرگ شدن رگها ، معمولاً در پاها رخ می دهند.

این به دلیل دیواره های ضعیف وریدی است که به نوبه خود باعث تضعیف دریچه های ورید می شود.

در نتیجه، خون  را در رگها جمع می کند و باعث تورم می شود و باعث می شود ظاهر رگ ها تغییر کند.

رگ های واریسی ممکن است دردناک بوده و باعث ایجاد مشکلات پوستی از جمله بثورات شود.

با کوچک کردن رگها بوسیله اسکلروتراپی اثرات آسیب به وریدها کاهش می یابد،  و باعث می شود رگ ها از حالت واریسی درآمده و درد کمتر می شود.

از این پروسیجر نیز برای درمان برخی شرایط دیگر استفاده می شود از جمله:

نقص و عملکرد پایین عروق لنفاوی: این عروق، عروق هایی هستند که مایع لنفاوی را حمل می کنند و این به سیستم ایمنی بدن در مبارزه با عفونت ها کمک می کند.

بواسیر: اسکلروتراپی ممکن است در صورت عدم موفقیت سایر درمانها مورد استفاده قرار گیرد.

بواسیر وقتی رخ می دهد که رگ های خونی، اطراف روده متورم و تحریک پذیر می شوند، باعث درد می شوند و باعث می شوند حرکات روده ناراحت کننده باشد.

هیدروسل: هیدروسل ایجاد و گسترش  مایعات در یک حفره بدن است. ایجاد  هیدروسل ها در بیضه ها متداول هستند.

در چه مقطعی باید اسکلروتراپی را به عنوان درمان در نظر گرفت؟

هرکسی که رگ های عنکبوتی و یا واریسی داشته باشد با اسکلروتراپی قابل درمان است.

افراد باید درمورد ضرورت انجام این درمان حتما با پزشک متخصص خود مشاوره نمایند تا پزشک تصمیم بگیرد که ایا این متد درمانی ضرورت انجام برای بیمار دارد یا خیر.

افراد مبتلا به رگ های واریسی(عنکبوتی) باید در مواردی که شامل موارد زیر است حتما به پزشک متخصص جهت درمان مراجعه نمایند:

  • رگها دردناک هستند.
  • پاها درد دارند یا احساس سنگینی می کنند.
  • پوست روی پاها لکه دارشده است و یا پوست درآن ناحیه  خشک است.
  • در نزدیکی رگها یک جوش (بثورات ) و یا خارش  وجود

از درمان اسکلروتراپی چه انتظاری دارید؟

این عمل معمولاً نیازی به بیهوشی یا آماده سازی خاصی برای بیماران ندارد.

مردم قبل از عمل باید دستورالعمل پزشک را رعایت کنند

زیرا ممکن است لازم باشد از قبل از استفاده از لوسیون یا چرب کردن پوست  جلوگیری کنید.

در طول درمان، فرد به پشت دراز می کشد و پاهای خود به سمت بالا می برد.

پزشک منطقه مورد نظر درمان را تمیز می کند، سپس یک سوزن کوچک را به داخل ورید وارد می کند.

پزشک به  رگ یک محلول تحریک کننده تزریق می کند. ممکن است فرد احساس سوزش ، سوزن شدن یا اصلاً  هیچ کدام از این حالات  را نداشته باشد.

وقتی تزریق کامل شد، پزشک برای جلوگیری از ورود مجدد خون به ورید، ناحیه را ماساژ می دهد.

ممکن است فرد در این منطقه نیاز به پوشیدن یک پد جورابی و  یا جوراب هایی با بافت متراکم
(جوراب واریس )داشته باشد.

در بیشتر موارد، فرد به جلسه درمانی دیگری  نیاز دارد تا کاملاً این مشکل از بین برود.

اگر چندین رگ واریسی در قسمت های مختلف وجود داشته باشد، ممکن است تعداد جلسات درمان بیشتر شود تا این مشکل حل شود.

بعد از درمان افراد باید برای جلوگیری از ایجاد لخته های خون تحرک داشته باشند.

بیشتر آنها نیز باید از تابش نور خورشید جلوگیری کنند و این می تواند باعث ایجاد لکه های تیره در ناحیه تحت درمان شود.

برخی از افراد در محل تزریق حساسیت و کبودی را تجربه می کنند، اما  به غیراز این موارد خاص  بهبودی پس از درمان اسکلروتراپی  نسبتاً آسان است.

خطرات و عوارض ناشی آن چیست؟

اسکلروتراپی یک روش بی خطر است.

این یک درمان  کم تهاجمی است و کم خطرتر از عمل جراحی است، زیرا نیازی به بیهوشی ندارد.

تحقیقات نشان می دهد که  این درمان اثر گذاری تا  75 تا 90 درصد  در موارد مورد استفاده داشته است، اما به طور معمول نیاز به چندین جلسه درمان دارد.

در صورت عدم بهبود  با  اسکلروتراپی، ممکن است  بیمار در مواردی نیاز به درمان های تکمیلی از جمله عمل جراحی داشته باشد.

متداول ترین واکنش های منفی در مورد اسکلروتراپی شامل کبودی، قرمزی و درد در نزدیکی ورید تزریقی است.

در حدود یک سوم از افراد پس از درمان  با این متد در  اطراف ورید تزریق شده شاخه های کوچکی از رگ های خونی تشکیل می شود.

این عروق معمولاً به خودی خود ناپدید می شوند.

اغلب اوقات ممکن است فرد واکنش های آلرژیک به محلول تزریقی، سوزش در رگ و تغییر رنگ پوست را تجربه کند.

حباب های هوای ریز از سوزن نیز می توانند وارد جریان خون شوند و باعث ایجاد تغییر در بینایی، سردرد و حالت تهوع می شوند.

به ندرت ممکن است لخته خون در رگ تحت درمان ایجاد شود.

لخته های خون می توانند به مناطقی از بدن توسط جریان خون منتقل شوند و در صورت عدم درمان، تهدید کننده در  زندگی افراد شوند.

اگر لخته خون حرکت کند، می تواند باعث آمبولی شود.

در صورت بروز درد در قفسه سینه، مشکل در تنفس یا سرگیجه بعد از داشتن اسکلروتراپی، افراد باید به پزشک متخصص گزارش دهند  تا در صورت بروز هر گونه عوارض به دنبال درمان اضطراری باشند.

بهتر است حتما برای انجام این متد درمانی به کلینیک های فوق تخصصی پوست مراجعه کرده تا از بروز هرگونه عوارض جانبی احتمالی جلوگیری کرد.