عنوان مقاله: بررسي تاثير روش ابداعي تهيه سوسپانسيون سلولي ملانوسيت و کراتينوسيت در درمان ويتيليگوي ثابت مقاوم (گزارش 20 مورد)

چکیده:مقدمه: ويتيليگو، شايع ترين بيماري مزمن اختلال دپيگمانتاسيوني است که ناشي از فقدان ملانوسيت ها در اپيدرم بازال مي باشد. درمان هاي دارويي و روش هاي جراحي دو شيوه اصلي درمان ويتيليگو مي باشند. از موثرترين روش هاي جراحي، پيوند سلولي سوسپانسيون اپيدرمي غير کشت داده شده حاوي ترکيب سلول هاي ملانوسيت و کراتينوسيت مي باشد. اين مطالعه مقدماتي، با هدف بررسي اثربخشي روش ابداعي تهيه سوسپانسيون سلولي ملانوسيت- کراتينوسيت، در درمان بيماران مبتلا به ويتيليگوي تثبيت شده انجام شد. روش ها: در اين مطالعه، 20 بيمار مبتلا به ويتيليگوي ثابت و مقاوم که با روش ابداعي به شماره 81687، پيوند سوسپانسيون سلولي غير کشت داده شده بر روي آنان انجام شد، شرکت داشتند. پيگمانتاسيون مجدد در بيماران بر اساس فتوگرافي قبل و 6 ماه بعد از درمان، ارزيابي و نمره دهي شد. يافته ها: از 20 بيمار تحت درمان در اين مطالعه، ميزان پيگمانتاسيون مجدد در ماه ششم در 1 بيمار (5 درصد) عالي، در 4 بيمار (20 درصد) خوب، در 11 بيمار (55 درصد) نسبتا خوب و در 4 بيمار (20 درصد) ضعيف گزارش شد. نتيجه گيري: استفاده از سوسپانسيون سلولي ملانوسيت با استفاده از روش ابداعي به شماره 81687 در بيماران مبتلا به ويتيليگو، با پاسخ درماني بالاي 50 درصد همراه مي باشد که از نظر درجه بندي معادل پيگمانتاسيون نسبتا خوب است.
مقاله دکتر نیلفروش زاده research

مقالات مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *