درمان زخم پاي بيماران مبتلا به ديابت با استفاده از درمان استاندارد (مقاله کوتاه)

مقدمه: بيماري ديابت مليتوس يكي از شايع ترين بيماري ها و مهم ترين علل مرگ و مير در جهان به شمار مي رود. اين بيماري با عوارض متعددي همراه است. يكي از عوارض شايع اين بيماري، كه اغلب ناتوان كننده مي باشد، زخم پاي ديابت است؛ اين عارضه، در موارد شديد مي تواند به قطع عضو بيانجامد. درمان هاي مختلفي، از جمله درمان هاي موضعي، براي تسريع در بهبود زخم پاي ديابت به كار برده شده است. هدف از انجام اين مطالعه، بررسي درمان استاندارد و تاثير اوليه درمان در اين بيماري بود. روش ها: اين مطالعه به صورت توصيفي بر روي بيماران مبتلا به زخم پاي ديابت انجام شد. بيماران پس از ارايه رضايت نامه و تكميل پرونده، وارد مطالعه شده، تحت درمان استاندارد كه شامل آموزش به بيمار، كنترل قندخون، استفاده از آنتي بيوتيك مناسب در صورت لزوم، برداشتن فشار از روي پا يا ارجاع به متخصص اورتوپدي، استفاده از كفش مناسب و دبريدمان به صورت هفتگي بود، قرار گرفتند. يافته ها: در اين مطالعه، 56 بيمار مبتلا به زخم پاي ديابت با ميانگين سني 59.46±12.66 سال تحت برررسي قرار گرفتند. 62 درصد از بيماران بعد از ميانگين زماني 4.73±2.70 هفته بهبود يافتند و مساحت زخم و ميزان عفونت در آنان نيز به طور معني داري كاهش يافت (P<0.05). نتيجه گيري: ميزان تاثير بالا و بدون عوارض درمان استاندارد بر روي زخم پاي بيماران مبتلا به ديابت، بر اهميت اين نوع درمان تاكيد دارد. به كار گيري اين رويكرد كه دربر گيرنده استراتژي هاي مختلف درماني به طور توام، بر اساس پاتوفيزيولوژي بيماري است، در درمان عارضه تاثير به سزايي خواهد داشت.
درمان زخم پاي بيماران مبتلا به ديابت با استفاده از درمان استاندارد (مقاله کوتاه)

مقالات مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *