آيا بيماري سالك نياز به درمان دارد؟

در سالك نوع شهري از آنجا كه بيماران مخزن بيماري هستند، لازم است بيماران تحت درمان قرار گيرند؛ چرا كه با درمان و بهبود، حالت مخزن بودن آنها از بين مي‌رود. به اين ترتيب خطر آلوده شدن پشه‌هاي خاكي و انتقال بيماري وجود نخواهد داشت.

شايد كمتر بيماري را بتوان نام برد كه به اندازه سالك درمان هاي مختلفي براي آن پيشنهاد شده باشد. روشهاي درمان معمول در درمان سالك، درمانهاي موضعي، فيزيكي و سيستميك هستند كه بر حسب نوع ضايعه، محل درگيري، عوارض بيماري و .. براي بيمار انتخاب مي شود. مراجعات مرتب بيمار، پزشك را در دستيابي به بهترين نتيجه كمك مي كند.

سالك درمان پوست

تركيبات آنتيموان به عنوان دارو در اين بيماري به كار گرفته مي شود كه گلوكانتيم دارويي است كه در ايران مورد استفاده قرار مي گيرد. اين تركيب روش اصلي درمان ليشمانيوز تا كنون بوده است ولي شكست درمان در بسياري از مناطق رو به افزايش است. ساير داروها مثل آمفوتريسين B، كتوكونازول، آلوپورينول، پارامومايسين، مترونيدازول نيز مورد استفاده قرار مي گيرد كه بيشتر به صورت تركيبي از آنها استفاده مي شود.

روند رو به افزايش مقاومت نسبت به گلوكانتيم باعث شده كه امروزه بيشتر از درمانهاي تركيبي استفاده شود.
در سالك نوع روستايي در مواردی حتما باید تحت درمان قرار گیرد. اين موارد شامل ضايعات بيشتر از 3 سانتيمتر، ضايعات موجود در صورت، تعداد بيشتر از 3 ضايعه، ايجاد ضايعه منتشر سالكي و وجود ضايعه در روي مفاصل است.

درمان سالك به دو صورت موضعي و عضلاني انجام مي‌شود. درمان موضعي بصورت تزريق دارو به اطراف زخم هفته‌اي يكبار و درمان عضلاني نيز به صورت تزريق روزانه دارو به مدت 14 روز (در نوع روستايي) و 21 روز (در نوع شهري) است.

با وجوديكه اسكار به جاي مانده از سالك قابل درمان صددرصد نيست ولي در زمينه درمان اين مشكل نيز راه حلهاي متعددي ارائه شده از جمله كاربرد سلولهاي بنيادي كه در ايران در مركز تحقيقات پوست وسلولهای بنیادی در حال انجام است.

به اشتراک بگذارید: